Zoals de meesten onder jullie wel weten is mij ma sinds een week op bezoek in Argentinië, samen met haar vriendin Jacqueline. Ik neem ze mee naar alle leuke plekjes van de stad: een geleid bezoek aan het kerkhof van Recoleta, een wandeling door het natuurreservaat in de stad, urenlang rondslenteren op de vlooienmarkt in San Telmo, de familiale restaurantjes bij mij in de buurt… En met zijn tweeën zijn ze inmiddels ook al de watervallen van Iguazu gaan bezoeken en vertrekken ze binnenkort voor een trip naar Uruguay. Ze eten goed, maar kunnen de gigantische Argentijnse porties maar niet gewoon worden. Er wordt ook goed gedronken en vooral Jacqueline heeft al een warme band opgebouwd met het plaatselijke bier. Doordat alle talen door elkaar gesproken worden, worden obers en taxichauffeurs al eens in het Gents aangesproken, maar erg lijken ze dat niet te vinden. Er wordt wat afgelachen en ofwel zijn ze allebei goede actrices ofwel vinden ze Buenos Aires echt wel een fantastische stad. Ik gok op het laatste. Met andere woorden, de dames hebben het hier best naar hun zin.
Op mijn weblog hadden de beide dames al gelezen, gezien en gehoord dat hier af en toe ook flink wordt gefeest met de familie Perez. Een verjaardagje hier, een huwelijk ginder, kerstdag, nieuwjaar of gelijk welk excuus om de barbecue aan te steken, een koe op het vuur te gooien en te eten en drinken tot je er bijna bij neer valt. En dus kon de reis niet compleet zijn zonder een authentiek familiefeestje. Gisterenavond nam ik ze dan ook mee naar het huis van nonkel Juanjo en tante Stella voor een tuinfeest met een deel van de familie Perez en een aantal vrienden. Voor de trouwe lezers van mijn weblog: de tangozingende oma was er (en zong speciaal voor de Belgische gasten een tangootje of drie), net als de inmiddels alsnog afgestuurde Jimena of de kleine, schattige Catalina. En natuurlijk ook moeder Olga die in de wolken was met haar cadeau’s: een mooie sjaal en een fles jenever. In totaal waren we met zo’n 25 en uiteraard was er eten en drank voor zo’n 50 personen. Een Argentijnse tafel zal je nooit met honger of dorst verlaten. Het weer was schitterend en de sfeer zat er algauw goed in.
Eén hoogtepunt van de avond heb ik met mijn camera kunnen vastleggen, voor de eeuwigheid en voor mijn weblog. Nadat oma Nelida al een paar tango’s had gezongen voor de Belgen, werd uiteraard de vraag gesteld of de Belgen ook iets konden zingen voor de Argentijnse gastheren. Dat moet je aan ma en Jacqueline geen twee keer vragen en met groot genoegen presenteer ik dan ook een kort filmpje van twee rijpere dames die op een tuinfeest in Argentinië in hun beste Gents een stukje van ’t Vliegerke zingen. Dat hadden ze hier nog nooit gehoord…
Op mijn weblog hadden de beide dames al gelezen, gezien en gehoord dat hier af en toe ook flink wordt gefeest met de familie Perez. Een verjaardagje hier, een huwelijk ginder, kerstdag, nieuwjaar of gelijk welk excuus om de barbecue aan te steken, een koe op het vuur te gooien en te eten en drinken tot je er bijna bij neer valt. En dus kon de reis niet compleet zijn zonder een authentiek familiefeestje. Gisterenavond nam ik ze dan ook mee naar het huis van nonkel Juanjo en tante Stella voor een tuinfeest met een deel van de familie Perez en een aantal vrienden. Voor de trouwe lezers van mijn weblog: de tangozingende oma was er (en zong speciaal voor de Belgische gasten een tangootje of drie), net als de inmiddels alsnog afgestuurde Jimena of de kleine, schattige Catalina. En natuurlijk ook moeder Olga die in de wolken was met haar cadeau’s: een mooie sjaal en een fles jenever. In totaal waren we met zo’n 25 en uiteraard was er eten en drank voor zo’n 50 personen. Een Argentijnse tafel zal je nooit met honger of dorst verlaten. Het weer was schitterend en de sfeer zat er algauw goed in.
Eén hoogtepunt van de avond heb ik met mijn camera kunnen vastleggen, voor de eeuwigheid en voor mijn weblog. Nadat oma Nelida al een paar tango’s had gezongen voor de Belgen, werd uiteraard de vraag gesteld of de Belgen ook iets konden zingen voor de Argentijnse gastheren. Dat moet je aan ma en Jacqueline geen twee keer vragen en met groot genoegen presenteer ik dan ook een kort filmpje van twee rijpere dames die op een tuinfeest in Argentinië in hun beste Gents een stukje van ’t Vliegerke zingen. Dat hadden ze hier nog nooit gehoord…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten