Van het ene uiterste naar het andere. Na tien dagen in de bergen, met veel over en weer reizen, met avonturen en prachtige landschappen en doodop terug thuiskomen, was het tijd voor tien dagen vakantie van een andere soort: zee, strand, slapen, lezen, gezelligheid en - het is en blijft tenslotte Argentinië - een groot feest.
Een groot deel van de familie Perez zakte af naar Mar del Plata voor een bijzondere gelegenheid: Micaela en Guadalupe, de twee halfzussen van Pato, werden 15 jaar en dat is hier een feest van gigantische proporties, vergelijkbaar met een trouwfeest. Voor wie de familiehistorie niet kent, of vergeten is, een korte samenvatting: moeder Olga en vader Osvaldo zijn al zo'n 20 jaar uit elkaar, Osvaldo stichtte nadien een nieuw gezin met zijn tweede vrouw Marcela met wie hij een tweeling kreeg en zo'n 10 jaar geleden naar Mar del Plata verhuisde. De relatie tussen Osvaldo en de kinderen uit zijn eerste huwelijk is verre van goed. Uit de vele verhalen van Olga en haar kinderen blijkt dat Osvaldo niet echt de ideale vader noch echtgenoot is geweest en zijn tweede vrouw Marcela is zo'n beetje het prototype van de boze stiefmoeder, die niemand in de familie Perez kan uitstaan. Maar omwille van de verjaardag van de tweelingzusjes was er toch een grote delegatie uit Buenos Aires gekomen voor het grote feest: Oma Tango, nonkel Juanjo met zijn vrouw Stella en twee van zijn dochters, Mariano met vrouw en kinderen, Dani met haar vriend Cris, en Pato. Voor mij een ideale gelegenheid om Mar del Plata beter te leren kennen, eens een 'fiesta de quince' (feest van 15) mee te maken, en wat extra vakantie te nemen.
Het verjaardagsfeest had inderdaad alles van een trouwfeest: de intrede van de jarigen, de openingsdans, het vele eten (ik heb nog een week lang overschotjes gegeten van het feest), het aansnijden van de taart, de gekke hoedjes, de toespraken,... Het leek allemaal heel erg op het trouwfeest dat ik vorig jaar al mocht meemaken.
De dag na het feest keerde zowat iedereen terug naar Buenos Aires om er te werken. Maar omdat de meesten het weekend daarna terugkwamen (zowel nonkel Juanjo als Mariano hadden immers een huis gehuurd in Mar del Plata om er hun vakantie door te brengen), bleef ik er de hele week logeren bij de pa van Pato. Om mij gezelschap te houden kwam Jime, de beste vriendin van Pato, vanuit Buenos Aires om zelf ook wat vakantie te nemen. Met ons tweeën logeerden we er dus, maar veel tijd brachten we niet door in het huis van de pa. De vele verhalen over boze stiefmoeder Marcela bleken immers niet gelogen. Het is inderdaad een vreselijk mens dat de hele tijd loopt te klagen en kwaad spreekt over iedereen met wie ze een poos tevoren nog vrolijk zat te babbelen. Jime en ik gingen dus veel naar het strand of naar het centrum van de stad, met ons tweeën of met de tweeling die - gelukkig - weinig van hun moeder hebben.
Na vijf dagen keerde Mariano terug naar Buenos Aires om zijn intrek te nemen in zijn gehuurde vakantiehuisje en konden Jime en ik verhuizen naar een veel plezantere omgeving. Dat weekend kwamen ook Pato en Rafa, een Braziliaanse vriend die in Buenos Aires woont, af. Geen Marcela meer en we brachten het weekend dan ook vrij huiselijk door met Mariano en zijn gezin: naar het strand, kaart spelen, dutjes doen en uiteraard veel en veel eten. Helaas zat het er na een paar dagen weer op. Pato, Jime en Rafa moesten weer aan de slag in Buenos Aires en ik was na 10 dagen intussen helemaal uitgerust van de vorige reis.
Zoals steeds zijn er een heleboel foto's genomen en een selectie daarvan kan je hier zien.
