Ja, ik weet het! Het is lang geleden dat ik nog iets op deze blog zette. Ik heb wel een aantal goede excuses (in juni was ik in België en in juli had ik veel werk... echt waar!), maar een blog heeft natuurlijk geen nut als je er nooit iets opzet. En dus begin ik er weer aan, met het voornemen om regelmatiger te schrijven over wat allicht mijn laatste jaar in Buenos Aires wordt.
Waar waren we gebleven? O ja, in juni was ik in België... en Duitsland, Frankrijk en Italië. Niet alleen, maar samen met mijn twee Argentijnse gezellen, Pato en Jime. De meeste lezers weten inmiddels dat het heel leuk was, omdat we elkaar ter plekke en in levende lijve hebben gezien. Helaas is het mij niet gelukt om iedereen te zien. Tijd te kort, te veel uitstapjes en etentjes en voor je het weet sta je terug in Argentinië met een schuldgevoel omdat je een aantal mensen helemaal niet hebt gezien en anderen slechts eventjes.
De weinige trouwe lezers van deze blog weten inmiddels wel wat ik in Europa heb gedaan of hebben het van iemand anders gehoord: de reis met Jime naar Rome, met zijn vijven (met mijn ouders erbij) naar Parijs, het Zevensprongfeest van Oscar, de verjaardag van Malou, de etentjes bij mijn ouders, bij mijn tante, bij Jacqueline... De hoogtepunten zijn niet te tellen en nodigen uit tot meer. Een mens vergeet soms hoe goed frieten met stoverij kan smaken, hoe goedkoop en lekker een Belgische pint is, hoe comfortabel een bus of een tram daar is, hoe kinderen groeien en veranderen op één jaar tijd, en hoe sommige dingen (zoals de gezellige chaos bij Mieke thuis) gelukkig nooit veranderen. Het mag duidelijk zijn dat we jullie allemaal zeer dankbaar zijn voor de goede zorgen, voor de gastvrijheid, voor het plezier, voor het vervoer, voor het eten, voor het feit dat er hier twee Argentijnen rondlopen die dolverliefd zijn op België.
Met ons drieën samen hebben we zowat tweeduizend foto's van de hele ervaring en uiteraard is dat een beetje te veel om allemaal op het Internet te zetten. Een selectie van mijn foto's vind je hier.
Tot binnenkort!
Waar waren we gebleven? O ja, in juni was ik in België... en Duitsland, Frankrijk en Italië. Niet alleen, maar samen met mijn twee Argentijnse gezellen, Pato en Jime. De meeste lezers weten inmiddels dat het heel leuk was, omdat we elkaar ter plekke en in levende lijve hebben gezien. Helaas is het mij niet gelukt om iedereen te zien. Tijd te kort, te veel uitstapjes en etentjes en voor je het weet sta je terug in Argentinië met een schuldgevoel omdat je een aantal mensen helemaal niet hebt gezien en anderen slechts eventjes.
De weinige trouwe lezers van deze blog weten inmiddels wel wat ik in Europa heb gedaan of hebben het van iemand anders gehoord: de reis met Jime naar Rome, met zijn vijven (met mijn ouders erbij) naar Parijs, het Zevensprongfeest van Oscar, de verjaardag van Malou, de etentjes bij mijn ouders, bij mijn tante, bij Jacqueline... De hoogtepunten zijn niet te tellen en nodigen uit tot meer. Een mens vergeet soms hoe goed frieten met stoverij kan smaken, hoe goedkoop en lekker een Belgische pint is, hoe comfortabel een bus of een tram daar is, hoe kinderen groeien en veranderen op één jaar tijd, en hoe sommige dingen (zoals de gezellige chaos bij Mieke thuis) gelukkig nooit veranderen. Het mag duidelijk zijn dat we jullie allemaal zeer dankbaar zijn voor de goede zorgen, voor de gastvrijheid, voor het plezier, voor het vervoer, voor het eten, voor het feit dat er hier twee Argentijnen rondlopen die dolverliefd zijn op België.
Met ons drieën samen hebben we zowat tweeduizend foto's van de hele ervaring en uiteraard is dat een beetje te veel om allemaal op het Internet te zetten. Een selectie van mijn foto's vind je hier.
Tot binnenkort!
