Het was gisteren het dagje niet van president Kirchner. Twee verkiezingen, twee nederlagen. Dat was het presidentiële koppel al een tijd niet meer gewoon. Nog steeds hebben ze niet uitgemaakt wie van hen beiden, de huidige president Nestor of de meer charismatische Cristina, kandidaat zal zijn voor de presidentsverkiezingen in oktober. En hoewel ze nog steeds torenhoog favoriet zijn om die verkiezingen te winnen, ziet het er sinds gisteren toch net iets minder rooskleurig uit voor de Kirchners.
Gisteren werd de tweede ronde gehouden van de verkiezingen in Buenos Aires. Twee overgebleven kanidaten vochten voor het burgemeesterschap van de stad: de rechtse zakenman Macri die in de eerste ronde 45 procent haalde en de huidige minister van onderwijs Filmus, rechterhand van de president en in de eerste ronde goed voor 23 procent. De huidige burgemeester Telerman werd in de eerste ronde al naar huis gestuurd.
Het stemmen verloopt in Argentinië wat anders dan in België. Er is ook stemplicht en meestal moet je gaan stemmen in een school, maar daar houdt de vergelijking op. Om te beginnen stemmen mannen en vrouwen apart. Elk heeft in de school waar gestemd wordt zijn eigen stembureau. Daarnaast wordt niet met stemhokjes, potloden of gigantische stembiljetten gewerkt zoals wij dat gewoon zijn. Laat staan met de computer. Neen, hier gaan de kiezers één voor één een lokaaltje binnen waar stapels papier liggen en enveloppen. Je kiest het papiertje van je kandidaat, steekt dat in de envelop, sluit de envelop en gaat terug buiten om de envelop in de stembus te gooien. Een wat ingewikkeld systeem dat vatbaar is voor problemen. Want militanten van bepaalde partijen maken er al eens een sport van om alle papieren van de tegenpartij mee naar buiten te smokkelen, zodat de volgende kiezer plots wat minder keuze heeft. In zo’n geval moet de volgende kiezer het lokaal verlaten en de voorzitter van het stembureau melden dat sommige papieren ontbreken. In principe moet je dat altijd doen, zelfs als je ziet dat de ontbrekende papieren toebehoren aan een partij die de jouwe niet is. Maar ja, in de praktijk let je er pas op als het gaat om de partij waar je op wou stemmen, zodat je je keuze wat verraadt door bij de voorzitter te gaan klagen.
Maar goed, de verkiezingen dus. Iedereen wist al op voorhand dat Macri de tweede ronde zou winnen. Hij had immers al bijna de benodigde stemmen in de eerste ronde. Toch voerde de regering in extremis nog een hevige en vuile anti-Macri campagne. Kirchner is zeker niet de slechtste president die Argentinië heeft gehad, maar één ding heeft hij wel gemeen met bijna al zijn voorgangers. Hij is allergisch voor elke vorm van oppositie. En dus waren alle truken goed om de campagne van Macri te saboteren. Wilde geruchten werden gelanceerd, manifeste leugens werden verspreid (zo zou Macri voor amnestiewetten voor voormalige dictators hebben gestemd, terwijl hij op dat moment niet eens in het parlement zat), maar op de inwoners van Buenos Aires heeft dat een averechts effect. Presidenten hebben het altijd moeilijk in Buenos Aires dat uit principe meestal tegendraads stemt. Kirchner mag dan al gigantisch populair zijn in het binnenland, in Buenos Aires is de liefde voor de president eerder koel. En dus stemde de doorgaans linkse stad liever voor een rechtse kandidaat dan voor de marionet van Kirchner. Meer dan 60 procent voor Macri en een welgemeende ‘fuck you’ aan het adres van de president vanwege de porteños.
Veel onverwachter was de uitslag van de andere verkiezingen, die voor het gouverneurschap van de provincie Tierra del Fuego. Tierra del Fuego ligt in het uiterste zuiden van het land (hoofdstad: Ushuia) en telt ocharme 92.000 kiezers. Het ligt echter in de achtertuin van de veel grotere en belangrijkere provincie van Santa Cruz, waar Kirchner jarenlang de plak zwaaide voor hij tot president werd verkozen. Voor de president was de verkiezing in Tierra del Fuego dus bijna een thuismatch. De favoriet was de huidige gouverneur en mannetje van Kirchner. De uitdager was Fabiana Rios van de ARI, de linkse partij van Elisa Carrió die zowat de ergste nachtmerrie is van Kirchner. Carrió, razend populair in Buenos Aires, neemt het in oktober tegen één van de Kirchners op en is de scherpste opposante van de regering. Carrió en Kirchner haten elkaar en de verkiezing in het anders onbelangrijke Tierra del Fuego werd dan ook gezien als een strijd tussen deze beide nationale figuren. Tussen al het nieuws over de verkiezingen in de hoofstad door, werd plots het nieuws aangekondigd over de verkiezing in Tierra del Fuego. De ARI wint en Rios wordt de eerste vrouwelijke gouverneur van het land, en de eerste gouverneur van de ARI.
Twee welgemeende ‘fuck yous’ voor de president op één dag. Hij kan het nog lastig krijgen in oktober.
Gisteren werd de tweede ronde gehouden van de verkiezingen in Buenos Aires. Twee overgebleven kanidaten vochten voor het burgemeesterschap van de stad: de rechtse zakenman Macri die in de eerste ronde 45 procent haalde en de huidige minister van onderwijs Filmus, rechterhand van de president en in de eerste ronde goed voor 23 procent. De huidige burgemeester Telerman werd in de eerste ronde al naar huis gestuurd.
Het stemmen verloopt in Argentinië wat anders dan in België. Er is ook stemplicht en meestal moet je gaan stemmen in een school, maar daar houdt de vergelijking op. Om te beginnen stemmen mannen en vrouwen apart. Elk heeft in de school waar gestemd wordt zijn eigen stembureau. Daarnaast wordt niet met stemhokjes, potloden of gigantische stembiljetten gewerkt zoals wij dat gewoon zijn. Laat staan met de computer. Neen, hier gaan de kiezers één voor één een lokaaltje binnen waar stapels papier liggen en enveloppen. Je kiest het papiertje van je kandidaat, steekt dat in de envelop, sluit de envelop en gaat terug buiten om de envelop in de stembus te gooien. Een wat ingewikkeld systeem dat vatbaar is voor problemen. Want militanten van bepaalde partijen maken er al eens een sport van om alle papieren van de tegenpartij mee naar buiten te smokkelen, zodat de volgende kiezer plots wat minder keuze heeft. In zo’n geval moet de volgende kiezer het lokaal verlaten en de voorzitter van het stembureau melden dat sommige papieren ontbreken. In principe moet je dat altijd doen, zelfs als je ziet dat de ontbrekende papieren toebehoren aan een partij die de jouwe niet is. Maar ja, in de praktijk let je er pas op als het gaat om de partij waar je op wou stemmen, zodat je je keuze wat verraadt door bij de voorzitter te gaan klagen.
Maar goed, de verkiezingen dus. Iedereen wist al op voorhand dat Macri de tweede ronde zou winnen. Hij had immers al bijna de benodigde stemmen in de eerste ronde. Toch voerde de regering in extremis nog een hevige en vuile anti-Macri campagne. Kirchner is zeker niet de slechtste president die Argentinië heeft gehad, maar één ding heeft hij wel gemeen met bijna al zijn voorgangers. Hij is allergisch voor elke vorm van oppositie. En dus waren alle truken goed om de campagne van Macri te saboteren. Wilde geruchten werden gelanceerd, manifeste leugens werden verspreid (zo zou Macri voor amnestiewetten voor voormalige dictators hebben gestemd, terwijl hij op dat moment niet eens in het parlement zat), maar op de inwoners van Buenos Aires heeft dat een averechts effect. Presidenten hebben het altijd moeilijk in Buenos Aires dat uit principe meestal tegendraads stemt. Kirchner mag dan al gigantisch populair zijn in het binnenland, in Buenos Aires is de liefde voor de president eerder koel. En dus stemde de doorgaans linkse stad liever voor een rechtse kandidaat dan voor de marionet van Kirchner. Meer dan 60 procent voor Macri en een welgemeende ‘fuck you’ aan het adres van de president vanwege de porteños.
Veel onverwachter was de uitslag van de andere verkiezingen, die voor het gouverneurschap van de provincie Tierra del Fuego. Tierra del Fuego ligt in het uiterste zuiden van het land (hoofdstad: Ushuia) en telt ocharme 92.000 kiezers. Het ligt echter in de achtertuin van de veel grotere en belangrijkere provincie van Santa Cruz, waar Kirchner jarenlang de plak zwaaide voor hij tot president werd verkozen. Voor de president was de verkiezing in Tierra del Fuego dus bijna een thuismatch. De favoriet was de huidige gouverneur en mannetje van Kirchner. De uitdager was Fabiana Rios van de ARI, de linkse partij van Elisa Carrió die zowat de ergste nachtmerrie is van Kirchner. Carrió, razend populair in Buenos Aires, neemt het in oktober tegen één van de Kirchners op en is de scherpste opposante van de regering. Carrió en Kirchner haten elkaar en de verkiezing in het anders onbelangrijke Tierra del Fuego werd dan ook gezien als een strijd tussen deze beide nationale figuren. Tussen al het nieuws over de verkiezingen in de hoofstad door, werd plots het nieuws aangekondigd over de verkiezing in Tierra del Fuego. De ARI wint en Rios wordt de eerste vrouwelijke gouverneur van het land, en de eerste gouverneur van de ARI.
Twee welgemeende ‘fuck yous’ voor de president op één dag. Hij kan het nog lastig krijgen in oktober.
