Ik heb altijd in straten gewoond met mooie namen: de Lusthoflaan, de Goudensterstraat. En hier in Buenos Aires woon ik in een straat die de naam draagt van een vrouw, Manuela Pedraza. Na wat googlen weet ik inmiddels wie die Manuela is. Manuela Pedraza is een vrouw die zo’n 200 jaar geleden verwikkeld geraakte in een oorlogje en zich daarbij zeer heldhaftig toonde.
Manuela kwam oorspronkelijk uit Tucumán, een provincie uit het Noordwesten van Argentinië, maar kwam naar Buenos Aires en trouwde er. Toen de Engelsen Buenos Aires binnenvielen in de eerste jaren van de 19de eeuw, in de hoop zo de kolonie aan het verzwakte Spanje te ontfutselen, doodde één van de Engelse soldaten de man van Manuela voor haar ogen. In een vlaag van razernij zocht en vond Manuela een pistool en schoot op haar beurt de Engelsman neer. Ze sloot zich aan bij de Spaans-Argentijnse troepen en schopte het tot luitenant. Toen de Engelsen uiteindelijk verjaagd werden, werd Manuela door de Spaanse vice-koning genoemd als een cruciale figuur in de overwinning. Daarna hernam Manuela Pedraza weer haar oude leven en werd ze snel vergeten. Niemand weet hoe het precies verder met haar is vergaan of waar en wanneer ze is gestorven, wel dat ze in armoede zou gestorven zijn. Pas veel later werd de rol van Manuela Pedraza herontdekt en werd deze straat naar haar genoemd.
Manuela kwam oorspronkelijk uit Tucumán, een provincie uit het Noordwesten van Argentinië, maar kwam naar Buenos Aires en trouwde er. Toen de Engelsen Buenos Aires binnenvielen in de eerste jaren van de 19de eeuw, in de hoop zo de kolonie aan het verzwakte Spanje te ontfutselen, doodde één van de Engelse soldaten de man van Manuela voor haar ogen. In een vlaag van razernij zocht en vond Manuela een pistool en schoot op haar beurt de Engelsman neer. Ze sloot zich aan bij de Spaans-Argentijnse troepen en schopte het tot luitenant. Toen de Engelsen uiteindelijk verjaagd werden, werd Manuela door de Spaanse vice-koning genoemd als een cruciale figuur in de overwinning. Daarna hernam Manuela Pedraza weer haar oude leven en werd ze snel vergeten. Niemand weet hoe het precies verder met haar is vergaan of waar en wanneer ze is gestorven, wel dat ze in armoede zou gestorven zijn. Pas veel later werd de rol van Manuela Pedraza herontdekt en werd deze straat naar haar genoemd.
Zoals jullie kunnen zien op de foto’s is Manuela Pedraza een vrij rustige straat met veel bomen en weinig hoogbouw. In de verte op de foto zien jullie het gebouw waar ik woon, één van de weinige flatgebouwen.
Het gebouw telt acht verdiepingen, waarvan wij op de zesde wonen. Op de foto de inkom.
Op de hoek van de straat een buurtcafé: enkel open overdag en ik heb er voorlopig alleen nog maar bejaarde mannen gezien.
Op een andere hoek een aantal kleine winkeltjes.
Vijftig meter verder is het stadsbestuur een parkje aan het heraanleggen, dat bijna af lijkt te zijn. Al weet je hier nooit…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten