El Barrio

Boulogne-Sur-Mer – dat in niets lijkt op het Franse equivalent – is een voorstad van extremen. Als ik door het raam in de woonkamer naar buiten kijk, zie ik honderd meter verder een halve sloppenwijk waar de miserie en de armoede van de muren druipt. Als ik door het raam van mijn slaapkamer naar buiten kijk, dan zie ik achter onze tuin de villa’s en de grote auto’s die Boulogne het valse aanzien geven van een rijke, residentiële voorstad. De kloof tussen rijk en arm is op weinig plaatsen zo zichtbaar als hier en wij zitten er letterlijk en figuurlijk middenin: de middenklasse met aan de voorkant de criminaliteit die het gevolg is van de armoede en aan de achterkant de criminaliteit die de armoede van anderen creëert. De criminaliteitsgraad in de buurt is dan ook vrij groot, het gevaar om overvallen te worden is reëel. Vandaar dat Patricio mij een plannetje van de buurt tekende met daarop een aantal referentiepunten en vooral met de zones waarin ik mij beter niet begeef. ‘Danger!!!’ op slechts een steenworp van waar ik voorlopig verblijf. En ik gooi niet ver, dus dat belooft.

En toch, onveilig voel ik mij niet en er is ook geen enkele reden tot paniek. Huize Perez is één van de weinige huizen in de buurt waar nog nooit is ingebroken en het ziet er niet naar uit dat daar spoedig verandering in zal komen. Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste valt hier weinig te rapen, zeker in vergelijking met de rest van de buurt. Toen ik aankwam met mijn laptop en digitale camera ging de waarde van de inboedel ten huize Perez meteen steil de hoogte in. Olga investeert bewust niet in haar huis, noch in haar inboedel. Zij weet dat het nutteloos is. Als ze zien dat je geld hebt, dan komen ze het halen. Hoewel het huis wel een opknapbeurt kan gebruiken, laat Olga het liever zo. Dan vallen ze je tenminste niet lastig. Een tweede reden is de aanwezigheid van twee schietgrage buurmannen. Aan de ene kant een winkelier en aan de andere kant een weduwnaar. Allebei laten ze graag eens zien hoe bewapend ze zijn, zodat criminelen de omliggende huizen liever vermijden. Gelukkig komen ze goed overeen met de familie Perez, zodat er geen gevaar is dat ze plots op ons beginnen te schieten. Ik ben ook al voorgesteld, zodat ze weten dat ik geen crimineel ben. Reden tot paniek is er dus niet, maar echt gerust kan je dus nooit helemaal zijn in de buurt. Het blijft dus zaaks om een andere plek te zoeken.