Zaterdag was het – helaas – mijn verjaardag en hoewel ik dat zelden of nooit uitbundig vier, stond iedereen erop om toch iets speciaals te doen. De verjaardag begon al de vrijdagavond met een dinnertje met Patricio en zus Dani. Doordat Dani zaterdag moest werken, kon zij er niet bij zijn op mijn officiële verjaardagsfeestje en dus wilde zij op voorhand met mij vieren. En dus gingen we met zijn drieën naar Belgrano, één van de betere wijken van Buenos Aires, om er Chinees te gaan eten gevolgd door een heerlijk ijsje. Doordat heel veel Argentijnen van Italiaanse afkomst zijn, hebben ze hier een fantastische ijsjestraditie. Maar goed, na het eten keerden we terug naar huis waar moeder Olga ons opwachtte met Argentijnse champagne. Doordat de familie net had ontdekt dat ik graag aardbeien lust, worden ze per kilo aangevoerd (ja, het is echt overdreven) en dus werd het geweldige idee geopperd om de champagne te mengen met gepureerde aardbeien. Op de eerste foto zie je Dani in de weer met de keukenrobot, op de tweede foto het resultaat. Het ziet er misschien lekker uit, maar ik zou het niet echt aanbevelen.
Toen ik de dag van mijn verjaardag opstond, stond een lekker ontbijt voor mij klaar met koffie en facturas (kleine zoete koffiekoeken). Elke zaterdagmorgen komt ook de plantenman langs, een plaatselijke sukkelaar die plantjes verkoopt en doorgaans koopt Olga elke week een plantje van hem. Deze week werd een plantje voor mij gekocht, met roze bloemen, in het midden van de foto. Zo heb ik al meteen een plantje voor mijn appartement (dat ik nog steeds niet heb gevonden).
Maar het eigenlijke feest was pas voor ’s avonds voorzien. Een aantal vrienden waren ten huize Perez uitgenodigd voor pizza’s, gemaakt door Patricio, en empanadas. Op de foto’s zie je alle genodigden. Op foto 1: Silvi en haar echtgenoot Jorge en ik; foto 2: Gonza, Nestor (het lief van Olga), Carla en Jime; foto 3: Jime, Olga en Nestor; foto 4: Jime en Gonza. En bij een verjaardag hoort natuurlijk een lekkere taart, ook in Argentinië, en omdat ik nu eenmaal een Belg ben, hadden ze natuurlijk een chocoladetaart uitgekozen.
Na het feestje bij de familie Perez trokken we, zonder Olga en Nestor, naar het stadscentrum. In een club, Niceto, waren er een aantal optredens van ‘electropop’ groepen. Zeer obscuur en wisselend van kwaliteit, maar de eigenlijke reden waarom we naar daar trokken was om de ‘top of the bill’ van de avond te zien: La Terremoto de Alcorcon. La Terremoto (de aardbeving) is een 59-jarige zangeres uit Spanje, die wereldberoemd werd door haar parodie op ‘Hung Up’ van Madonna. Video te bekijken op:
http://video.google.nl/videoplay?docid=3681421128034318523
Sindsdien trekt La Terremoto de (vooral Spaanstalige) wereld rond met haar parodieën op wereldhits van Madonna, Kylie Minogue of Gloria Gaynor en met geweldig veel succes. Iedereen ging uit de bol en La Terremoto wist van geen ophouden. Fantastische ambiance en een optreden dat je eens moet meemaken als je ooit de kans krijgt. Uiteindelijk verlieten we de club rond 4u30 om nog een laatste glas te gaan drinken en dan de bus te nemen naar huis (ja, openbaar vervoer heb je hier 24 uur per dag). Tegen 6u30 lag ik dan eindelijk in mijn bed na een heel lange maar mooie verjaardagsdag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten