Donderdag vertrek ik op vakantie, ook al lijkt het misschien alsof ik al de hele tijd met vakantie ben. Maar nu is het een echte vakantie, een laatste reis voor in maart het nieuwe schooljaar hier begint. Bestemming: de Andes. Voor wie wil meevolgen op een kaart, hier een zeer voorlopige reisroute. Ilse, die overigens goed aangekomen met heel veel leuke en vooral lekkere cadeau’s (kilo’s chocolade), en ik vertrekken donderdag voor een busreis van 22 uren – Argentinië is een groot land – naar Salta, de hoofdstad van een provincie in het noordwesten. Vanuit Salta gaan we nog een beetje meer naar het noorden, naar de provincie Jujuy en met name naar de Quebrada de Humahuaca, één van de mooiste streken in het land. Dan dalen we af, naar de provincies Tucumán en Catamarca. In Tucumán bezoeken we vooral het rustige maar prachtige Tafi del Valle en in Catamarca blijven we een dag of twee in het hotelletje van de oma van Patricio, de ma van Olga, die ik eerder al leerde kennen toen ze in Buenos Aires was.
De tweede week van de drie weken vakantie zullen we doorbrengen in Mendoza, dé wijnstreek in Argentinië en ook de provincie met de hoogste bergen in het Amerikaanse continent (meer dan 6000 meter). Patricio komt ook af naar Mendoza, zodat we daar met zijn drieën zijn. Wijn proeven en bergwandelingen staan zeker op de agenda. En de derde en laatste week steken we de grens over naar Chili. De hoofdstad Santiago de Chile ligt slechts op een paar uur van Mendoza, dus het zou te zot zijn om niet tot daar te gaan. En omdat we dan toch in de buurt zijn, eindigen we aan de kust van de Stille Oceaan om dan de eerste dagen van maart terug naar huis te keren.
De tweede week van de drie weken vakantie zullen we doorbrengen in Mendoza, dé wijnstreek in Argentinië en ook de provincie met de hoogste bergen in het Amerikaanse continent (meer dan 6000 meter). Patricio komt ook af naar Mendoza, zodat we daar met zijn drieën zijn. Wijn proeven en bergwandelingen staan zeker op de agenda. En de derde en laatste week steken we de grens over naar Chili. De hoofdstad Santiago de Chile ligt slechts op een paar uur van Mendoza, dus het zou te zot zijn om niet tot daar te gaan. En omdat we dan toch in de buurt zijn, eindigen we aan de kust van de Stille Oceaan om dan de eerste dagen van maart terug naar huis te keren.
1 opmerking:
Ik wou dat ik er nog was, ik zit hier te bleren met al die mooie verhalen op Ilse haar blog en ondertussen heb ik jou blog ontdekt en ondertussen ben ik naar een airport programma op vijfTV aan het kijken met de titel Hello Goodbye, waar ze mensen op de luchthaven van Amsterdam Schiphol aanspreken en iedereen zo een aangrijpend verhaal heeft dat ik hier tranen met tuiten zit te huilen, zoals een jonge gast van Uruguay die na één jaar Holland terug naar zijn thuisland vertrekt. Terwijl het Hollandse gezin die hem in hun gezin opnam het gevoel heeft dat ze hun nieuwe zoon alweer kwijt zijn, mijn god de wereld is een dorp, man ik wou dat ik bij jullie was nu..Maar Jamaica was al even super zunne, niet te doen, wat een maand hebik achter de rug, moet mij hier dringend herpakken, want ik zit soms heel diep, het weer is hier zo grijs soms, niet te doen,..bon, ik kijk uit naar meer verhalen en moet nog veel op Ilses lezen
Een reactie posten